Aleksander Ostrowicz

Najwidoczniej zależało mu, by Polaków do Lądka Zdroju przyjeżdżało znacznie więcej. W końcu pokusił się o napisanie i wydanie własnym sumptem pierwszego przewodnika po miejscowości napisanego w języku polskim. Książeczka ukazała się w 1881 r., liczyła sobie 201 stron i nosiła tytuł: Landek w Hrabstwie Kłodzkim w Szląsku. Podręcznik informacyjny dla gości kąpielowych. Jej autor postarał się, by zawierała wszystkie, niezbędne informacje dotyczące samego uzdrowiska a także fachowe porady jak należy występujące w nim wody stosować. Aleksander Ostrowicz (1839-1903) był wszak lekarzem, studia medyczne ukończył we Wrocławiu, do którego przybył z Gostynia w Wielkopolsce.

W Lądku Zdroju zamieszkał w 1875 r. Co było przyczyną jego przeprowadzki nie wiadomo. Można przypuszczać, że pewną rolę odegrała sympatia do Sudetów, która w Wielkopolsce była szczególnie żywa. Wielkopolanie masowo zaczęli przyjeżdżać w Sudety począwszy od XVIII w., zwłaszcza na kuracje do tutejszych uzdrowisk. Przybywali także wielkopolscy rękodzielnicy, którzy zgodnie z obowiązującym do 1832 r. pruskim rozporządzeniem, przez tzw. wędrówki czeladnicze, podwyższali swe kwalifikacje.

W 1878 r. Ostrowicz został lekarzem w zakładzie wodoleczniczym „Thalheim” (ul. Paderewskiego 3-6), 2 lata później był już jego dyrektorem. Zamieszkał w wystawionym dla siebie domu, który nazwał „Villa Ostrowicz” (ul. Kościuszki 27, spłonął w 1992 r.). Ostrowicz leczył i udzielał się społecznie. Z dr Karolem Wehse założył Towarzystwo Upiększania Miasta, w 1881 r. powołał do życia lądecką sekcję Kłodzkiego Towarzystwa Górskiego (GGV), w ramach której starał się m.in. o udostępnienie pobliskich górskich szczytów turystom, był także członkiem Rady Miejskiej Lądka Zdroju.

Gromadziła się przy nim śmietanka odwiedzających uzdrowisko polskich kuracjuszy. Na przełomie wieków stanowili oni 10% wszystkich gości, miejscowa biblioteka oferowała im prawie 300 polskich książek i prenumerowała dla nich 3 polskie gazety: „Dziennik Poznański”, „Kurier Poznański” i krakowski „Czas”.

Aleksander Ostrowicz został pochowany na cmentarzu parafialnym przy ul. Śnieżnej. Na jego tablicy nagrobnej widnieje niemiecki napis: „Konigl. Sanitätsrat” („królewski radca sanitarny”) świadczący o uznaniu władz pruskich dla wykonywanej przez niego pracy. Na pomniku znajduje się także płaskorzeźba, na której postać pielgrzyma to przypuszczalnie podobizna Ostrowicza.

By ułatwić znalezienie grobu polskiego lekarza, w 2001 r. umieszczono przy nim tablicę pamiątkową w języku polskim, ufundowaną przez Marszałka Wielkopolski. Ostrowicz jest patronem ulicy przy zakładzie przyrodoleczniczym „Jerzy", jego imię nosi jedno z lądeckich sanatoriów.